ZILVERPARKKADE

Office building, Lelystad NL, Project Team: René van Zuuk, Stefan Ringwald, Kersten Scheller, Client: Develop Havelte bv, Start of design: 2003, Completion: 2004-2005, Area: 1.867 m², Volume: 6.620 m³, Building costs: €1.750.000

Het project dankt zijn romantische naam aan de plaats waar het staat; het kantorencluster aan de Zilverparkkade in Lelystad. Conform de heersende trend naar verdichting in binnenstedelijke locaties tekende West 8 het stedenbouwkundige plan voor het gebied. Met een idyllische knipoog naar 17e eeuwse grachtenpanden staan de kantoren schouder aan schouder op smalle kavels. In de beperkte architectonische speelruimte die het compacte rijtje biedt, zijn de gevels nagenoeg het enige element om het kantoor een onderscheidende identiteit mee te geven.

Omdat het gevelpatroon ook om de hoeken doorloopt krijgt het kantoorgebouw een herkenbare identiteit waardoor het zich duidelijk onderscheidt van de naastgelegen panden. Aan de zuid- en westkant is een dubbele gevel toegepast, waar zich tussen de beide gevelvlakken betonnen glazenwasserbalkons bevinden. Een voordelige bijkomstigheid is dat deze tevens dienen als scherm tegen brandoverslag tussen de verdiepingen, waardoor verdiepingshoge ramen van normaal glas toegepast konden worden. Daarnaast fungeren de balkons ook als grote zonweringslamellen. De takkenstructuur zorgt ervoor dat het doorzicht van buitenaf wordt versluierd, maar hindert voor de gebruikers het uitzicht op de omgeving nauwelijks.

De betonelementen aan de noord- en oostgevel zijn massief. Het takkenpatroon is op de panelen aangebracht in reliëf en wordt geaccentueerd door toepassing van twee grijstinten beton. De achtergevel is alternerend opgebouwd uit horizontale stroken reliëfbeton en ramen en wordt asymmetrisch doorsneden door een gebouwhoge verticale spleet. Deze incisie maakt de zonering zichtbaar en tast de repetitie van de massieve betonpanelen subtiel aan.

Alle vier gevelvlakken in het ontwerp zijn geheel of gedeeltelijk bedekt met geprefabriceerde betonelementen die een takkenstructuur symboliseren. Dit uitvergrote filigrein is het resultaat van een studie naar oneindige patronen. Het werk van de Nederlandse grafisch kunstenaar Maurits Escher heeft hiervoor onmiskenbaar model voor gestaan. Het vraagt een bijzondere vaardigheid om een herhalend patroon te bedenken dat, verwerkt in een beperkt aantal verschillende typen betonpanelen, een naadloos geheel vormt. Het vakmanschap om te voorkomen dat de repeterende eenheid te zeer opvalt, is analoog aan het ontwerpen van egale rotatiedruk-dessins voor stoffen en behangpapier.